Jodi Picoult – Jak z obrazka

Kiedy szukam silnych emocji i wzruszeń, sięgam po książki Jodi Picoult. I choć nie wszystkie podobają mi się tak samo, jednak każda z nich prowokuje do głębszych rozmyślań. Tak było i w tym przypadku, dlatego serdecznie zapraszam na recenzję książki Jodi Picoult „Jak z obrazka”.

Cassie nie potrafiła sobie przypomnieć kim jest i co robi na cmentarzu, na dodatek z raną głowy. Gdy wybiegła na ulicę, spotkała Willa, który od następnego dnia miał zacząć pracę w policji w Los Angeles. Will udzielił kobiecie schronienia, dopóki nie zgłosił się po nią jej mąż- słynny gwiazdor filmowy Alex Rivers. Alex zabiera Cassie w bajkowy świat bogactwa i przepychu, do którego kobieta od nowa próbuje się przyzwyczaić. Powoli przypomina sobie zdarzenia z przeszłości, już wie, że jest antropologiem i dokonała znaczącego odkrycia. Gdy odkrywa prawdę dotyczącą swojego małżeństwa, przypomina sobie, co skłoniło ją do ucieczki poprzednim razem i postanawia ponownie od niego odejść. Czy jednak będzie potrafiła uciec od swoich uczuć? Czy zapomni o łączącej ich miłości? Czy będzie się potrafiła pogodzić z myślą, że on jej potrzebuje, a jej nie a przy nim?

Niezależnie od tematyki, którą porusza, Jodi Picoult zawsze potrafi pokazać sedno problemu i doprowadzić do sytuacji, że nie jest mi łatwo odpowiedzieć sobie, co zrobiłabym na miejscu bohaterki. Nie chciałam zrozumieć Cassie, nie chciałam pozwolić sobie na myślenie, że kobieta może tak bezgranicznie kochać mężczyznę, który ją bije… Jednak, choćbym nie wiem jak wypierała te myśli, nie mogę zapomnieć, że takie sytuacje są w rzeczywistości powszechne, pewnie nawet nie zdaję sobie sprawy, jak często się zdarzają. Taka destrukcyjna miłość sprawia, że kobieta nie potrafi odejść od mężczyzny, który ją krzywdzi, obwinia siebie o prowokowanie go. Wierzy, gdy on przyrzeka, że to był ostatni raz.

Kolejna dobra książka autorki, ukazująca jej pisarski talent. Nie zabrakło wzruszeń ani tematów do rozmyślań. Sytuacja Cassie i Alexa pokazuje, że pieniądze ani status społeczny nie decydują o charakterze człowieka. A wręcz powodują, że trudniej jest uwierzyć ofierze,gdy ta wreszcie odważy się poprosić o pomoc. W tej powieści nie ma dobrego zakończenia, nie jest możliwe w żadnym przypadku, życie jak z bajki nie doprowadzi do bajkowego finału. Jeśli Cassie ponownie uwierzy Alexowi i przy nim zostaje, on dalej będzie miał nad nią władzę i będzie to wykorzystywał. Jeśli odejdzie, będzie musiała się nauczyć żyć bez miłości swojego życia.
Co wybrać, gdy każda decyzja jest zła?
Co jest gorsze: cierpienie fizyczne czy psychiczne?